Tja dan sta je vroeg op om mensen te helpen te verhuizen. Geen probleem, doe ik graag.
Tot je daar aankomt en totale chaos aantreft. Zeker helft van alle spullen waren nog niet ingepakt. Op mijn vraag waarom is er nog zoveel niet ingepakt? krijg je als antwoord ja we moesten hier ook nog leven. Ok snap ik, maar dan kijk je rond en dan zie je ongeveer 20 paar schoenen liggen, zooitje jassen van de kapstok, kasten die nog niet leeggehaald zijn en dan denk je , ok kamperen is misschien teveel gevraagd, maar zoveel heb je toch niet nodig. De laatste paar dagen kan je het met 1 paar schoenen ook wel even aan. Meer als 1 bord heb je per persoon niet nodig, rest kan in de dozen. Slapen doe ik wel op een luchtbed.
Gelukkig is niemand hetzelfde, maar ik ben gillend weggelopen :)
Kan niet tillen ivm fietsarm (lees tennisarm) en schoonmaken was niet te doen door alle mensen de er liepen.Dus heb gezegd dat ze me maar moesten bellen als de dozen uitgepakt konden worden in het nieuwe huis en dan kom ik wel helpen.
Het goede nieuws hiervan is nu wel dat ik een hele lege dag voor mij heb, dus even kijken waar ik dat mee ga invullen. Misschien is er nog ergens een braderie of iets anders leuks te doen in de buurt.
Tot zover mijn eerste blog :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten